|
W roku 1834 świat naukowy Europy Zachodniej został podekscytowany znalezieniem na Madagaskarze rozbitego jaja jakiegoś gigantycznego ptaka, któremu nadano nazwę „epiornis". pożyczki gotówkowe
A. Grandidier w latach 1865-70 przewędrował ponad 5,5 tys. km. Dokonał 1500 pomiarów teodolitem, określił szerokość geograficzną 1885 punktów i wyliczył współrzędne 28 dużych miejscowości. Określił podstawowe cechy rzeźby i hydrografii Madagaskaru, charakter rozprzestrzenienia lasów tropikalnych i innych typów roślinności na wyspie. Te wszystkie dane pozwoliły mu już w 1871 r. opublikować przeglądową mapę Madagaskaru w skali 1:1 850 000. Na początku 1870 r. A. Grandidier z pomocą misjonarzy Rolleta, Colina i innych realizuje zdjęcia topograficzne w skali 1:200 000 na obszarze
1800 km2 w Imerina (zaznaczył na mapie położenie i wysokości nad poziomem morza kilka tysięcy wsi i punktów obserwacji).
„Formalnie jeździli oni po kość słoniową, żywicę i inne produkty, w rzeczywistości jednak do tych wszystkich towarów"dochodził handel „czarną kością słoniową" - niewolnikami" *. Wśród handlarzy, szczególnie na początku, było sporo Europejczyków - tych samych, o których A. E. Brehm pisał, że „...społeczeństwo europejskie [w Chartumie] składa się tutaj niemal bez wyjątku
z łajdaków, krętaczy, oszustów, zabójców" .
|
