|
Ze zdobytych przez kupców arabsko-suahilskich wiadomości o wewnętrznych obszarach kontynentu, do Europy dotarła przy końcu pierwszej i na początku drugiej połowy XIX w. tylko niewielka ich część, przy czym otrzymane informacje były oderwane \ zagmatwane. Jedyne, co można było na ich podstawie uznać za mniej więcej pewne, to wiadomość o istnieniu w głębi Afryki jakiegoś skupiska słodkich wód - nie wiedziano jednak, czy dotyczy to jednego, czy kilku wielkich jezior. chwilówki Geografowie tych czasów, w odróżnieniu od okresu wcześniejszego, w zasadzie przyjmowali pierwszy pogląd. Tego rodzaju zapatrywania podzielał również, na przykład, jeden z największych ówczesnych autorytetów w zakresie geograficznych zagadnień Afryki William D. Cooley. Jego liczne książki, artykuły i mapy poprzedzone były skrupulatną analizą starych źródeł portugalskich i arabskich, jak również znacznie nowszych wiadomości, w tym uzyskanych dzięki arabsko-suahilskim podróżom handlowym. Już w 1835 r.
|
